Skąd bierze się choroba Parkinsona?

Przyczyną choroby Parkinsona jest obumieranie komórek nerwowych znajdujących się w części mózgu zwanej istotą czarną. Neurony te w prawidłowych warunkach wydzielają dopaminę, przekaźnik chemiczny odpowiedzialny za transmisję sygnałów pomiędzy istotą czarną, a ciałem prążkowanym w kresomózgowiu. Impulsy nerwowe przekazywane z istoty czarnej są odpowiedzialne za zależną od naszej woli pracę mięśni i koordynację ruchową.

 

Choroba Parkinsona – przyczyny

Nazwa tej choroby pochodzi od londyńskiego lekarza Jamesa Parkinsona, który jako pierwszy rozpoznał i opisał w 1817 roku symptomy tego schorzenia. Parkinson jest chorobą ośrodkowego układu nerwowego przejawiającą się spowolnieniem ruchowym, drżeniem kończyn i sztywnością mięśni.

Choroba ta częściej dosięga mężczyzn, niż kobiety, a średni wiek chorych na parkinsona to 58 lat, ale zdarzają się też przypadki zachorowań nawet przed 40. rokiem życia. Na świecie jest ok. 6 mln chorych. W ciągu jednego roku zapada na nią 10 do 20 osób na każde 100 tysięcy osób. Ocenia się, że w Polsce jest ok. 60-80 tysięcy chorych z chorobą Parkinsona, a co roku przybywa ok. 4-8 tys. nowych przypadków tej choroby. Stale rosnąca liczba osób w starszym wieku, a więc starzenie się społeczeństw, w przyszłości nieuchronnie doprowadzi do zwiększenia się liczby osób z chorobą Parkinsona.

Choroba Parkinsona – objawy

Objawy tej choroby narastają powoli i stopniowo w ciągu kilku lat. Na początku objawia się niespecyficznie: osłabieniem, zmęczeniem, łatwą męczliwością, spowolnieniem ruchowym i pewną niezgrabność w ruchach, dlatego początkowo chorzy wiążą te objawy ze zmianami reumatycznymi lub po prostu ze starszym wiekiem. Jednak po pewnym czasie chorzy z chorobą Parkinsona zauważają nasilenie tych objawów: zaburzenia równowagi lub trudności z wykonywaniem takich prostych czynności, jak wstawanie z krzesła czy z łóżka. Podstawowe objawy choroby to: ogólne spowolnienie ruchowe, pochylenie sylwetki do przodu, drżenie rąk (rzadziej nóg, czy głowy), problemy z rozpoczęciem ruchu, trudności ze wstawaniem, z wykonywaniem codziennych czynności życiowych, takich jak mycie, jedzenie, ubieranie się.

Choroba Parkinsona – leczenie

Strategie leczenia choroby Parkinsona powiązane są z oddziaływaniem na przedstawione powyżej etapy przekaźnictwa synaptycznego. Próbuje się uzupełnić niedobór dopaminy, zahamować proces rozkładu tego przekaźnika w mózgu lub dostarczyć organizmowi substancje, które pobudzają receptory dopaminowe. Podanie do krwi dopaminy nie przyniosłoby żadnego rezultatu, ponieważ nie przechodzi ona przez barierę krew - mózg. Przez tę barierę przechodzi natomiast L-DOPA, prekursor, z którego dopamina powstaje.

Wprowadzenie L-DOPA było przełomem w walce z chorobą Parkinsona. L-DOPA podawana jest obwodowo wraz z inhibitorami enzymów przekształcającymi L-DOPA w dopaminę. Zapobiega to przekształceniu L-DOPA w dopaminę w krwi obwodowej. Inhibitory te nie przechodzą przez barierę krew - mózg natomiast L-DOPA tak. W mózgu w neuronach dopaminergicznych L-DOPA przekształcana jest w dopaminę. Niestety, L-DOPA nie zapobiega obumieraniu komórek produkujących dopaminę. W większości przypadków organizm pacjentów reaguje pozytywnie na L-DOPA jedynie przez kilka pierwszych lat, po pewnym czasie, gdy spadnie ilość neuronów przekształcających L-DOPA w dopaminę, niezbędne jest zwiększanie dawki L-DOPA, co prowadzi do wielu niepożądanych skutków ubocznych.

źródło: https://www.medonet.pl/zdrowie/zdrowie-dla-kazdego,choroba-parkinsona---przyczyny--objawy--leczenie,artykul,1607074.html

Masz pytania?

Skontaktuj się z nami

 

Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszych stron www, do celów statystycznych oraz reklamowych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci Twojego urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zmienić ustawienia przeglądarki tak, aby zablokować zapisywanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz w naszej polityce prywatności.
facebook